کاش همان کودکی بودم که حرفهایش را از نگاهش
میتوان خواند، اما اکنون اگرفریاد هم بزنم کسی نمی شنود.
دلخوش کرده ام که سکوت کرده ام،
سکوت شکست نيست سکوت مادر فريادهاست،
و سکوت رنگ معصوميت هاست.
دنیا راببین......
بچه بودیم از آسمان باران می آمد،
بزرگ شده ايم از چشمهایمان می آید.
بچه بودیم درد و دل را با هزار ناله میگفتیم،
همه میفهمیدند.
بزرگ شده ایم ،درد و دل را به صدزبان میگوییم،
اما هیچ کسی نمیفهمد.....
+ نوشته شده توسط دهواری در شنبه یکم فروردین 1388 و ساعت
5:20 بعد از ظهر |
