تبليغاتX
(((((آسپیچ سراوان)))))

1
2
3
4
5
6
7
8

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرانوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویینور تویی سور تویی دولت منصور توییقطره تویی بحر تویی لطف تویی قهر توییحجره خورشید تویی خانه ناهید توییروز تویی روزه تویی حاصل دریوزه توییدانه تویی دام تویی باده تویی جام توییاین تن اگر کم تندی راه دلم کم زندی

یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مراسینه مشروح تویی بر در اسرار مرامرغ که طور تویی خسته به منقار مراقند تویی زهر تویی بیش میازار مراروضه اومید تویی راه ده ای یار مراآب تویی کوزه تویی آب ده این بار مراپخته تویی خام تویی خام بمگذار مراراه شدی تا نبدی این همه گفتار مرا

+ نوشته شده توسط دهواری در دوشنبه یازدهم آذر 1387 و ساعت 9:8 قبل از ظهر |
شعر سروده شده توسط مولانا خیر شاهی (حفظه الله) در زندان

گذر هرگز نكن از كوي زندان *** دو چشمت را نيفكن سوي زندان

اگر مشك و گل و عنبر برويد *** معطر مي نگردد بوي زندان

اگر آبش بود از چاه زمزم *** ننوشي قطره اي از جوي زندان

شبش دلگير و روز اش چون شب او *** همين است اي برادر خوي زندان

اگر مرغي شدي در آسمانها *** گذر هرگز نكن از روي زندان

به ديوار بلندش بنگري نيك *** شوي ديوانه از جادوي زندان

اگر چون شير بز باشي دلاور *** پس از چندي شوي بانوي زندان

دو بازويت اگر باشد تنومند*** ندارد قدرت ، بازوي زندان

روان و فكرت آرامش ندارد *** مكن هرگز تو آرزوي زندان

به چشمانت نيايد خواب هرگز *** ز جيغ و داد و هاي و هوي زندان

نهار و شام تو هرگز نباشد *** به جز كشك و آش و كدوي زندان

برنج با ماست خور جان برادر *** همين است غذاي نيكوي زندان

روماتيسم و آپانتیس و عفونت *** بود صدها مرض، كادوي زندان

اگر مردي ، ز درد و رنج و آلام *** مكن مصرف ولي داروي زندان

اگر چركي نشيند بر سر و تن *** مشوي با صابون و شامپوي زندان

به قول يوسف آن پيغمبر پاك *** كه قبر زندگان است كوي زندان

وكيل آباد اگر مسكن گزيدي *** مخر منزل تو در پهلوي زندان

الا اي خير شاهي از چه نالي *** مبر بيشتر از اين آبروي زندان

صبور و پر انرژي باش دائم *** كه فائق گردي بر نيروي زندان

اگر بهر خدا و دين رفتي *** بكن صبر و مشو عدوي زندان

كه زندان هست دانشگاه يوسف *** بشو اينك تو دانشجوي زندان

براي مرد مؤمن افتخار است *** اگر همواره ماند توي زندان

 

برای آزادی همه زندانیان بی گناه اهل سنت دعا کنید...

خداوند همه علمای نیک ما را حفظ بفرماید. آمین

خبرگزاری دزک
+ نوشته شده توسط دهواری در پنجشنبه سی ام آبان 1387 و ساعت 7:28 بعد از ظهر |

پہ بلوچ شیرزالان

او منی گوھـــــــــار، او منی گوھـــــــــــار

چمّـــــــــان وتی پچ کن بچــــــــــــــــــــــار

بشکن وتــــــــی براتــــۓ تــــــــــــــــــوار

نیست انت منــــــا بازیـــــــں قــــــــــــــرار

او منی گوھـــــــــار، او منی گوھـــــــــــار

پــــــر چا تو ھستۓ بـــــے تــــــــــــــــوار

بیا منی گوھـــــــار، بؤشت مــئ کنــــــــار

جــــــاہ تئی نہ انت بس مــــــــــــــاں دوار

او منی گوھـــــــــار، او منی گوھـــــــــــار

در بـــــــؤ چہ اے لونجیـــــں تھـــــــــــــار

دیـــــما وتی دستـــــــــان شھــــــــــــــــــار

حقـــــــــــان وتی پجّــــــــاہ بیـــــــــــــــــار

او منی گوھـــــــــار، او منی گوھـــــــــــار

پــــــــــر چا گریـــــــــــــــــــوۓ زار و زار

تــــــــئ دل، من زانان نیست تـــــــــــــلار

بلۓ اے بوت نہ کنت انت تـــئ ســــــــزار*

من الــّماں او منـــــی گوھــــــــــــــــــــــار

دگنیــــــــــا نہ بیت انت یک قــــــــــــــــرار

بلّ بازیــــــــن وتی لـــج و میــــــــــــــــــار

بیـــــــا بؤشت گؤں مــــــردان یک کتـــــار


او منی گوھـــــــــار، او منی گوھــــــــــــار

بیــــــــــا کہ کنیــــــن گوں ھـــــم قـــــــرار

پــاد آ ! کنیـــــن سلّ رسمـــے گـــــــــــــار

پــچ کنیـــــن راھے پہ آ نوکیــــــں دیــــــار

او وارک * منـــــی، او منی گوھـــــــــــــار

شستـــــــــــون ۓ تــواراں گـــوش بــــــدار

استــــــــون جنت انت یک قــــــــــــــــــــرار

تــــــــاں کـــــــــد بنندیــــــن انتظـــــــــــــار؟

شستونی بلوچ _ بلوچی نام ونشان
 

+ نوشته شده توسط دهواری در سه شنبه یکم مرداد 1387 و ساعت 1:6 بعد از ظهر |

خلفای راشدین از منظر شاعران بزرگ!

 

"حکیم ابوالقاسم فردوسی"

چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی         خداوند امر و خداوند نهی

که خورشید بعد از رسولان مه             نتابید بر کس ز بوبکر به

عمر کرد اسلام را آشکار                    بیاراست گیتی چو باغ بهار

پس از هر دو آن بود عثمان گزین          خداوند شرم و خداوند دین

چهارم علی بود و جفت بتول               که او را به خوبی ستاید رسول

 

صحابان او جمله اخیر بودنند              همه هر یکی همچو اختر بودنند

ولیکن ازیشان چهار آمدند                 که در دین حق پایدار آمدند

ابوبکر صدیق شیخ عتیق                  که بد روز و شب مصطفی را رفیق

پس از وی عمر بد که قیصر به روم      ز سهمش نیاراست خفتن به بوم

سیم، میر عثمان دین دار بود            که شرم و حیا زو پدیدار بود

چهارم علی ابن عم رسول               سر شیرمردان و جفت بتول

از آزار این چار، دل را بتاب                 که آزارشان دوزغ آرد به تاب

 

"جلال الدین مولوی رومی"

چون محمد یافت آن ملک و نعیم           قرص مه را کرد او در دم دو نیم

چون ابوبکر آیت توفیق شد                  با چنان شه صاحب و صدیق شد

چون عمر شیدای آن معشوق شد        حق و باطل را چو، فاروق شد

چون که عثمان، آن را عین گشت          نور فایض بود و ذی النورین گشت

چون ز رویش مرتضی شد در فشان       گشت او شیر خدا در مرج جان

 

"سعدی شیرازی"

چه نعمت پسندیده گویم ترا؟         علیک السلام ای نبی الورا

درود ملک بر روان تو باد                 بر اصحاب و بر پیروان تو باد

نخستین ابوبکر پیر مرید                 عمر پنجه بر پیچ دیو مرید

خردمند عثمان شب زنده دار          چهارم علی شاه دلدل سوار

 

تریاق در دهان رسول آفریده حق              صدیق را چه غم بود از زهر جانگزا؟

ای یار غار سید و صدیق نامور                  مجموعه ی فضایل و گنجینه ی صفا

مردان قدم به صحبت یاران نهاده اند          لیکن نه هم چنانکه تو در کام اژدها

یار آن بود که مال و تن و جان فدا کند         تا در سبیل دوست به پایان برد وفا

دیگر عمر که لایق پیغمبری بدی                گر خواجه ی رسل نبدی ختم انبیاء

سالار خیل خانه ی دین صاحب رسول        سر دفتر خدای پرستان بی ریا

دیوی که خلق عالمش از دست عاجزند      عاجز در آنکه چون شود از دست وی رها؟

دیگر جمال سیرت عثمان که بر نکرد            در پیش وی دشمن قاتل سر از حیا

آن شرط مهربانی و تحقیق دوستی است    کز بهر دوستان بری، از دشمنان جفا

کس را چه زور و زهره که وصف علی کند     جبار در مناقب او گفته "هل اتی"

زورآزمای قلعه ی خیبر که بند او                 در یکدگر شکست به بازوی "لا فتی"

شیر خدای و صفدر میدان و بحر جود           جان بخش در نماز و جهانسوز در وغا

دیباچه ی مروت و سلطان معرفت               لشکرکش فتوت و سردار اتقیاء

پیغمبر آفتاب منیر است در جهان                 وینان ستارگان بزرگند و مقتدا

 

"عبدالرحمن جامی"

امت احمد از میان امم           باشد از جمله افضل و اکرم

اولیایی کز امت اویند              پی رو شرع و سنت اویند

ره بران راه هدی باشند          بهتر از غیر انبیاء باشند

خاصه آل پیغمبر و اصحاب       کز همه بهترند در هر باب

وز میان همه نبود حقیق         به خلافت کسی به از صدیق

وز پی او نبود از آن احرار         کس چو فاروق لایق آن کار

بعد فاروق جز به ذی النورین    کار ملت نیافت زینت و زین

بود بعد از همه به علم و وفا    " اسد الله خاتم الخلفا"

جز به آل کرام و صحب عظام     سلک دین نبی نیافت نظام

نامشان جز به احترام مبر        جز به تعظیم سویشان منگر

همه را اعتقاد نیکو کن            دل زانکارشان بیک سو کن

 

 

"شیخ فرید الدین عطار نیشابوری"

خواجه اول که اول یار اوست           ثانی الثنین اذهما فی الغار اوست

صدر دین، صدیق اکبر، قطب حق    در همه چیز از همه برده سبق

 

خواجه شرع آفتاب جمع دین        ظل حق فاروق اعظم شمع دین

ختم کرده عدل و انصافش بحق     در فراست بود بر وحیش سبق

 

خواجه سنت که نور مطلق است    بل خداوند دو نور بر حق است

آنک غرق قدس و عرفان آمدست     صدر دین عثمان عفان آمدست

 

خواجه حق،پیشوای راستین     کوه حلم و باب علم و قطب دین

ساقی کوثر،امام رهنمای          ابن عم مصطفی، شیر خدای

 

خدایا نور دین همراه ما کن        محمد را شفاعت خواه ما کن

زکار ما مگردان خشمناکش       ز ما خشنود گردان جان پاکش

تحیت باد بیش از صد هزاران      برو از حق و زو بر جمع یاران

خصوصا چار یار پاک گوهر           ابوبکر و عمر،عثمان و حیدر

نبی فرمود کایشانند انجم          بایهم اقتدیتم اهتدیتم

 

آنکه یارش بد ابوبکر و عمر         از سر انگشت او شق شد قمر

آن یکی او را رفیق غار بود          و آن دگر لشکرکش ابرار بود

صاحبش بودنند عثمان و علی     بهر آن گشتند در عالم ولی

آن یکی کان حیاء و حلم بود        وان دگر باب مدینه علم بود

 

"حکیم نظامی گنجوی"

صدیق به صدق پیشوا بود    فاروق ز فرق هم جدا بود

و آن پیر حیائی خدا ترس      با شیر خدای بود همدرس

 

به مهر علی گرچه محکم پیم          ز عشق عمر نیز خالی نیم

همیدون درین چشم روشن دماغ     ابوبکر شمعست و عثمان چراغ

بدان چار سلطان درویش نام           شده چار تکبیر دولت تمام

 

"اقبال لاهوری"

ای تو را فطرت ضمیر پاک داد         از غم دین سینه ای صد چاک داد

تازه کن آئین صدیق  و  عمر          چون صبا بر لاله صحرا گذر

تا ز صدیقان این امت شوی        بهر دین سرمایه و قوت شوی

 

"بیدل دهلوی"

ابوبکر شد سر خوش جام صدق         شراب وفا یافت در کام صدق

کدورت برون رفت ز آب و گلش            صفا یافت جام کمال از دلش

 

عمر یافت کام از می عدل و داد            بر آفاق چون استوا، خط نهاد

که هر کس ز مضمون این خط گذشت    به اسرار تحقیق واصل نگشت

 

به عثمان چو دور یقین داد دست     ز سر جوش خم حیا گشت مست

حیا با یقین توام افتاده است          دل بی یقین زین صفت ساده است

 

علی گشت سرشار صهبای علم      که یک جرعه اوست دریای علم

نبوت بطون و ولایت ظهور                 جمال و جلال دو عالم حضور

 

"سنائی غزنوی"

جز به دستوری "قال الله" یا قال الرسول       ره مرو،فرمان مده،حاجت مگو،حجت میار

چار گوهر،چار پایه عرش و شرع مصطفی     صدق وعلم وشرح ومردی کاراین هرچار یار

 

 

"خاقانی شروانی"

از دفتر عشق چار یارش         یک بود و ده و صد و هزارش

اصحابش بیش و کم نشاید     کاعداد مهین چهار باید

هر چار چهار رکن تمکین         بل چار حدود کعبه دین

 

بینی حرم محمدی را              دیوانگه سر سرمدی را

پیشش دو خلیفه رخ نهاده        جوزا بکنار شمس خفته

هر سه شده یک نهاد و یکراه    چون یک الف و دو لام الله

خاکش ز چهارم آسمان به         ذاتش ز مسیح جاودان به

 

 

"عبید زاکانی"

خوش وقت آن که عاشق صدیق اکبرست         در راه دین موافق صدیق اکبرست

چون آفتاب روشن و چون صبح صادق است       هر کو محب صادق صدیق اکبرست

در معرضی که دم ز صفا و وفا زنند                  آن کیست کو مطابق صدیق اکبرست

بگذار جمله در ره صدق و قبول دین                 بنما کسی که سابق صدیق اکبرست

انصاف آن که خاطر شوریده قاصر است             از مدحتی که لایق صدیق اکبرست

آن کس که بود تقوی و تجرید کار او                هم مونس پیمبر و هم یار غار او

 

 

چون بست بهر دین محمد میان عمر          در هم شکست گردن گردن کشان عمر

برباد رفت خرمن کفار خاکسار                 چون برکشید خنجر آتش فشان عمر

خورشید دین به اوج کمال آن زمان رسید    کانداخت سایه بر سر اسلامیان عمر

دستش به مکه گردن قیصر بزد به روم        چون گشت برممالک دین قهرمان عمر

هم آسمان دانش و هم آفتاب عدل           هم خوابه ی محمد آخر زمان عمر

آن کو به تیغ شرع نبی آشکار کرد            بنیاد دین به بازوی خود استوار کرد

 

 

 

خلد برین نشیمن عثمان با حیاست             جنات عدن مسکن عثمان با حیاست

مه پیش خویش خرمنی از نور گرد کرد          تا خوشه چین خرمن عثمان با حیاست

شمع که روشن است شبستان جان او        نور درون روشن عثمان با حیاست

خصم خدا و خصم رسول است و خصم خود    آن بی حیا که دشمن عثمان با حیاست

تا دامن قیامت و تا روز رستخیز                    دست عبید و دامن عثمان با حیاست

کو نخست بهر نبی سیم و زر بباخت            وانگه برای قوت دین جان و سر بباخت

 

سلطان اولیا و شه اصفیا علی است           بگزیده محرم حرم کبریا علی است

مشعل فروز شه ره دین ذوالفقار اوست        چابک سوار معرکه ی "لافتی" علی است

آن کس که علم و حلم و سخا ختم شد بر او   عم زاده ی محمد و شیر خدا علی است

آن کو به آب تیغ فرو شست گرد کفر               ز روی دین مبارز خیبر گشا علی است

مسکین "عبید"خاک سگ کوی آن کس است  کو از سگان خاک در مرتضی علی است

حاشا که التجا به دگر  کس  بود   مرا                مهر حسین و حب حسن بود مرا

 

 

"عبدالقادر مراغی"

بود صدیق تقی نزد محمد مقبول        کرده احکام خدا را از سر صدق قبول

یار ثانی پیر عمر خطابست                آمد منبر و محراب و سر اصحابست

سیمین یار و وفادار نبی عثمانست     مرغ باغ ملکوت و به جهان سلطانست

اسدالله علی ،ابن عم خواجه ماست       رضی الله بگو کوشه مردان خداست

 

"شاه نعمت الله ولی"

ای که هستی محب آل علی           مومن کاملی و بی بدلی

ره سنی گزین که مذهب ماست      ورنه گم گشته ای و در خللی

رافضی کیست دشمن بوبکر           خارجی کیست دشمنان علی

هر که او هر چهار دارد دوست         امت پاک مذهب است و ولی

دوست دار صحابه ام به تمام          یار سنی و خصم معتزلی

مذهب جامع از خدا دارم                این هدایت بود مرا ازلی

نعمت اللهم وز آل رسول               چاکر خواجه ام خفی و جلی

 

 

 

 

 لازم به ذکر است که ابیات انتخاب شده فوق الذکر تنها قطره ای از دریای بی انتهائی است که از شعرای نامدار برگزیده شده است.

در اینجا برای جلوگیری از طولانی شدن کلام لازم می دانم که فقط به ذکر نام شعرایی که در مدح خلفای راشدین لب به سخن گشوده اند بسنده کنم.

 

1-انوری ابیرودی 2-محمد بن جریر طبری 3-شیخ ابو اسحاق کازرونی 3-ابو سعید ابوالخیر 4-ابوالقاسم قشیری 5-امام محمد غزالی  6-مسعود سعد سلمان 8- شهاب الدین احمد سمعانی 9-ادیب صابر 10-عثمانی مختاری 11-رشید الدین وطواط 12-قطب الدین محمد 13-شیخ شهاب الدین ابو حفص عمر سهروردی 14-حکیم ابوالمجد 15- شیخ شطاح روز بهان فسایی 16- اوحدی اصفهانی 17- خواجوی کرمانی 18-سلمان ساوجی 19-خواجه نظام الملک طوسی 20-کمال الدین عبد الرزاق سمرقندی 21-راوندی 22-ابن یمین 23-پیر شرفشاه  24-لاری و ...

bidary.blogfa.com

نوشته شده توسط اهل سنت جنوب
+ نوشته شده توسط دهواری در شنبه پانزدهم تیر 1387 و ساعت 9:36 بعد از ظهر |

روزگاری شهر ما ویران نبود                          دین فروشی اینقدر ارزان نبود

دختران را بی حجابی ننگ بود                       رنگ چادر بهتر ازهر رنگ بود

یک سخن بود و هزاران مشتری                       ان هم  از لوح برائت ها وعید

وای که در سال سیاه دو هزار                         گشته غالب غرب و ماهم بی خیال

اهدایی از جوانان مسجد حضرت علی ابن ابی طالب(رض)

+ نوشته شده توسط دهواری در پنجشنبه سیزدهم تیر 1387 و ساعت 10:14 بعد از ظهر |

دشتها آلوده ست
در لجنزار ، گل لاله نخواهد رویید
در هوای عفن آواز پرستو به چه کارت آید ؟
فکر نان باید کرد
و هوایی که در آن
 نفسی تازه کنیم
گل گندم خوب است
گل خوبی زیباست
ای دریغا که همه  مزرعه ی دلها را
علف هرزه ی کین پوشانده ست
هیچکس فکر نکرد
که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست
و همه مردم شهر
 بانگ برداشته اند
که چرا سیمان نیست
 و کسی فکر نکرد
که چرا ایمان نیست
و زمانی شده است
که به غیر از انسان
 هیچ چیز ارزان نیست .
   
                                                  mosadegh


+ نوشته شده توسط دهواری در شنبه یازدهم خرداد 1387 و ساعت 2:44 بعد از ظهر |
 ای که نسیم رحمتت
         درد مرا دوا کند
               آ یینه ی دل مرا
                  عکس تو پر جلا کند
                       عشق سرشته با گلم
                              یادتو زنده در دلم
                                وه که گمان کنم تویی
                                     هر که مرا صدا کند
                                 شادی من رضای تو
                               راحت من بلای تو
                          مرحمتت مگر مرا
                       با غمت آشنا کند
               صبح نصیر من تویی
            شام منیر من تویی
     باز به شب زبان من  
ذکر خدا خدا کند
     مهر تو ماه من شود
         خلق سپاه من شود            
              بر همه مردمان مرا
                     عشق تو پادشا کند
                            بر در او زبون منم
                                 همسفر جنون منم
                                    گر برسی به عاقلی    
                                         گو که مرا دعا کند          
                                    عاشق سرفکنده ام
                              بر در دوست بنده ام
                          وای به من اگر مرا 
                      با هوسم رها کند
                  بنده ی بندگان مشو  
              مرده ی زندگان مشو    
         عارف اگر بود کسی       
  خدمت شه چرا کند ؟    
          شاه تویی گدای نئی
             از چه اسیر دانه یی    
                گو که زمانه سنگ را
                         بر سرت آسیا کند
                              عاشق او اگر شوی            
                                     بلبل نغمه گر شوی
                                        یک گل باغ دل تو را         
                                               مرغ سخن سرا کند  
                                          

 

 


+ نوشته شده توسط دهواری در شنبه یازدهم خرداد 1387 و ساعت 2:42 بعد از ظهر |
من 2 تا تو را دوست دارم ... يکي اين دنيا ... يکي اون دنيا ...
♥تمام محبتت را به پاي دوستت بريز اما نه تمام اعتمادت را ...
♥عشق ساکت است اما اگر حرف بزند از هر صدايي بلند تر خواهد بود
♥رنگين کمان پاداش کسي است که تا آخرين قطره زير باران مي ماند
♥ از شمع آموختم که :ايستاده بميرم بي صدا بميرم به پاي دوست بميرم


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط دهواری در جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387 و ساعت 0:1 قبل از ظهر |

 

aبه جای تنفر ... عشق را انتخاب کن

aبجای غیبت ... تعریف و تمجید را انتخاب کن

aبجای عقب نشینی ... استقامت را انتخاب کن

aبجای گریه... خنده را انتخاب کن

aبجای ویرانی ... آبادی را انتخاب کن

aبجای نا امیدی ویاس  ... امید واری را انتخاب کن 

aبجای غم و غصه ... شادی را انتخاب کند

a  بجای بیماری ... سلامتی را انتخاب کن

aبجای مرگ...  زندگی را انتخاب کن

 

+ نوشته شده توسط دهواری در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387 و ساعت 1:30 قبل از ظهر |

خسته ام من!

خسته از این زندگی!

خسته از این روزهای پر ملال!

بال می گیرد

کلاغ روح من٬

تا کُنار دشت سبز بی بلال!

+ نوشته شده توسط دهواری در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387 و ساعت 1:15 قبل از ظهر |
عشق

تقدیم به:                  تک ستاره عشق عالم

 عشق يعني يك سبد ياس سفيد        عشق يعني دل سپردن بر اميد

  عشق  يعني غايت   دلداد گي            عشق  يعني  در نهايت   سادگي 

    عشق يعني يك بغل دلواپسي       عشق يعني  وا  شدن  در  بي   كسي

    عشق یعنی سر سپردن در فنا            عشق  يعني  اول  آخر  خدا

          

+ نوشته شده توسط دهواری در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387 و ساعت 2:44 قبل از ظهر |

                        این شعر تقدیم به همه دوست های خوبم

 

 

 

 

عشق یعنی مستی و دیوانگی

 

عشق یعنی با جهان بیگانگی

 

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

 

عشق یعنی سجده ها با چشم تر

 

عشق یعنی سر به دارآویختن

 

عشق یعنی اشک و حسرت ریختن

 

عشق یعنی در جهان رسوا شدن

 

 

عشق یعنی مست و بی پروا شدن

 

عشق یعنی سوختن یا ساختن

 

عشق یعنی زندگی را باختن

 

عشق یعنی انتظار انتظار

 

عشق یعنی هر چه بینی ، عکس یار

 

عشق یعنی دیده بر در دوختن

 

عشق یعنی در فراغش سوختن

 

عشق یعنی شعله بر خرمن زدن

 

عشق یعنی رسم دل بر هم زدن

 

عشق یعنی لحظه های التهاب

 

عشق یعنی لحظه های ناب ناب

 

عشق یعنی با پرستو پر زدن

 

عشق یعنی  آب بر آتش زدن

 

عشق یعنی سوز نی ، آه شبان

 

عشق یعنی معنی رنگین کمان

 

عشق یعنی قطره و دریا شدن

 

عشق یعنی شاعری دل سوخته

 

عشق یعنی آتشی افروخته

 

عشق یعنی با گلی ، گفتن سخن

 

عشق یعنی خون لاله بر چمن

 

عشق یعنی دیده بر در دوختن

 

عشق یعنی در فراغش سوختن

 

عشق یعنی یک تیمم یک نماز

 

عشق یعنی عالمی راز و نیاز

 

عشق یعنی چون محمد، پا به راه

 

عشق یعنی همچو یوسف قعر چاه

 

عشق یعنی بیستون کندن به دست

 

عشق یعنی زاهد اما بت پرست

 

عشق یعنی همچو من شیدا شدن

 

عشق یعنی یک شقایق غرق خون

 

عشق یعنی درد و محنت از درون

 

عشق یعنی یک تبلور یک سرود

 

عشق یعنی یک سلام و یک درود

 

         عشق       

 

آمدنی بود نه آموختنی

 

 

+ نوشته شده توسط دهواری در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387 و ساعت 2:43 قبل از ظهر |

حرفی از آغاز

از پنجره ی کوچک اتاقم به درخت حیاط کوچکمان نگاه می کنم...
دلم گرفته است...
برگهایش را تک به تک می شمارم...
می خواهم بدانم کدامشان زودتر از باقی خواهند افتاد...
همیشه اولین برگش را نگاه می داشتم...
دست باران بی گمان دیر یا زود بر سرشان باز کشیده خواهد شد...

                                                      پاییز آمد...
                                             پاییز با تمام حرفهای غروبانه اش آمد...
                      و  درخت حیاط کوچک خانه ما عاشقانه دوباره برگ خواهد گریست...

 

 قصه عاشقی....!

باورم نمی شه دستات توی دسته من نباشه...!

رو درو دیوار خونه گرد تنهایی بپاشن...!

باورم نمی شه چشمات مال دیگرون باشه...!

با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه...!

نه نه باورم نمی شه...!

بر می گرده اونی که دیروز تورو فروخته...!

میاد و می گه که بدون تو همه عمرشو یک جا سوخته...!

ولی دیگه جوون نداری که به پای عشق بزاری...!

عشق میاد یه روز با خنده...!

راه قلبتو می بنده...!

ولی یک روز بی بهونه میره زخونه...!

رفاقت غصه تلخی است که از نامش گریزانم...!

 

+ نوشته شده توسط دهواری در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387 و ساعت 2:40 قبل از ظهر |

نگاهم کن

بگذار همه پیرزن های شهر بگویند

که ما را با هم دیده اند

بگذار همه بدانند

که من مال تو ام

 

نگاهم کن

بگذار نترسیم از پچ پچ های در گوشی

مرا در آغوش بکش

و بگذار همه بدانند

که من مال تو ام

 

نگاهم کن

بگذار در قاب چشمانت حک شوم

و چشمانت مرا به تمامی در برگیرد

بگذار همه بدانند

که من مال تو ام

 

صدایم کن

بگذار بلندترین بلندگوهای جهان

صدایت را پخش کنند

بگذار همه بدانند

که مال تو ام

 

صدایم کن

مرا در واژه های مهر آمیزت لمس کن

بگذار نابترین واژه هایت هم بدانند

که من مال تو ام

 

صدایم کن

مرا با آخرین توانت فریاد بزن

بگذار پسرک همسایه هم بداند

که من مال تو ام

 

نوازشم کن

مهربانی دستانت را نثارم کن

بگذار دست هایم هم بدانند

که مال تو ام

 

نوازشم کن

گرمای وجودت را

سرازیر پوست منجمدم کن

بگذار حریر نازک تنم هم بداند

که من مال تو ام

 

ببویم

نفس هایم را، گیسوانم را ببوی

بگذار تا نسیم هم بداند

که من مال تو ام

ببویم

عطر تنم را ببوی، تمام تنم را ببوی

بگذار تا همه بدانند

که من مال تو ام

 

باز هم نگاهم کن، صدایم کن، نوازشم کن، ببویم

هزاران بار دیگر هم،

 نگاهم کن، صدایم کن، نوازشم کن، ببویم

می خواهم تمام وجودم هم بداند که من مال تو ام

 

+ نوشته شده توسط دهواری در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387 و ساعت 2:38 قبل از ظهر |

اگر.....

اگرخدا کفیل روزیست                        غصه چرا؟

اگر رزق تقسیم شده است                  حرص چرا؟

اگردنیا فریبنده است                              اعتماد به آن چرا؟

اگر بهشت حق است                  تظاهر به ایمان چرا؟

 

اگرحساب است                         جمع مال حرام چرا؟

اگر قبرحق است                    ساختمانهای مجلل چرا؟

اگر قیامتی هم هست                              جنایت چرا؟

اگر دشمن انسان شیطان است             پیروی از او چرا؟

اگردنیا وسیع است                          حقارت چرا؟

اگر محبت زیاد است                            کم لطفی چرا؟

اگر صداقت خوب است                                       دروغ چرا؟

 

اگر تاوان پس دادن سنگینه                          حماقت چرا؟

اگر ندامت هست                                   جنایت چرا؟

اگر خوبی هست                               بدی چرا؟

اگر راه زندگی دراز است                           رفتن چرا؟

اگر لبخند هست                                       اخم چرا؟

اگر شادی هست                                        غــم چرا؟

اگر گذشت هست                                  انتقام چرا؟

 

اگر عشق تباه کننده است                             تکرار آن چرا؟

اگر دوست داشتن هست                            تنفر چرا؟

اگر انتخاب کردن هست                         انتخاب شدن چرا؟

اگرخواستن هست                               تحمیل و اجبار  چرا؟

اگر تو نیستی                                       بودنه من چرا؟

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط دهواری در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387 و ساعت 2:37 قبل از ظهر |

دخترا فرق ميزارن بين موهاشون   ...  روسری رو ميزارن وسط سراشون

يه شلوار می پوشن گندس براشون  ...  يه مانتو می پوشن قد پيرهناشون

يه شلوار می پوشن کوتاه براشون  ...  تازه تا ميزنن اون پاچه هاشون

يه جفت لنز ميخرن واسه چشاشون  ...  ميرن بيرون قر ميدن باهاشون

يه سوييچ ميگيرن کف دستاشون  ...  ميگن ما بنز داريم جون اقاشون

يه گوشی ميخرن بدون سيم کارت  ...  کشکی ميگيرن در گوشاشون

ناخون ميزارن ۳۰۰-۲۰۰متر  ...  همچين يه نمور قد باباشون

يه کيف ميگيرن زير بغلاشون  ...  بعد روش ميزنن عکس رفقاشون

قرمز ميکنن دور لباشون  ...  مشکی ميکنن دور چشاشون

ای بابا خسته شدم ازبس که گفتم  ...  درمورد اين افاده هاشون

+ نوشته شده توسط دهواری در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387 و ساعت 11:44 بعد از ظهر |

مرد کلمه را کشف کرد و مکالمه را اختراع کرد.

زن مکالمه را کشف کرد و شايعه اختراع شد!

مرد قمار را کشف کرد و کارت‌هاي بازي را اختراع کرد.

زن کارت‌هاي بازي را کشف کرد و جادوگري اختراع شد!

مرد کشاورزي را کشف کرد و غذا اختراع شد.

زن غذا را کشف کرد و رژيم غذايي را اختراع کرد!

مرد دوستي را کشف کرد و عشق اختراع شد.

زن عشق را کشف کرد و ازدواج را اختراع کرد!

مرد تجارت را کشف کرد و پول را اختراع کرد.

زن پول را کشف کرد و « خريد کردن » اختراع شد!

 از آن به بعد مرد چيزهاي بسياري را کشف و اختراع کرد.

ولي زن همچنان مشغول خريد بود!

+ نوشته شده توسط دهواری در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387 و ساعت 11:43 بعد از ظهر |

اخرين لحظه ديدار

در اخرين لحظه ديدار به
چشمانت نگاه كردم و
گفتم بدان اسمان قلبم
با تو يا بي تو بهاريست
همان لبخندي كه توان را
از من مي ربود بر لبانت
زينت بست.
و به ارامي از من  فاصله
گرفتي بي هيچ كلامي.
من خاموش به تو نگاه می كردم
و در دل با خود مي گفتم :اي كاش اين قامت
نحيف لحظه اي فقط لحظه اي  مي انديشيد كه
اسمان بهاري يعني ابر
باران رعد وبرق و طوفان
ناگهاني
و اين جمله ،جمله اي
بود بدتر از هر خواهش
براي ماندن و تمنايي
بود براي با او بودن.

+ نوشته شده توسط دهواری در چهارشنبه دهم بهمن 1386 و ساعت 10:31 قبل از ظهر |
بلوچيم و مسلماني افتخار نسل ماست
                                               خاك زرين بلوچستان ديار ماست
غيرت و مردانگي تنها شعار نسل ماست
                                      گرمي خورشيد بلوچستان داغدار نسل ماست
لك محروميت تنها حصار نسل ماست
                                            مي شويم آزاد چون الله يار نسل ماست
خم نگردد قامت ما نزد هر نامردي
                                           چون فقط الله شاه و شهريار نسل ماست
تاكنون گر فقر بوده ميان اين مردمان
                                        كسب علم و آگهي زين پس كار نسل ماست
اتحاد ما بلوچان ميكند زير و زبر
                                           خانمان هر كسي كه كينه دار نسل ماست
رسم مهمانداري و مهمان نوازي بلوچ
                                          از فضيلت هاي نيك بي شمار نسل ماست
مردم ما در صفا و سادگي همچون گل اند
                                           هم دلي و هم زباني زهرخار نسل ماست
دشمنان خواهان مرگ و انحطاط نسل ما
                                          غافلند از اين كه قرآن در كنار نسل ماست
چون زمستان غم و اندوه خواهد شد بسر
                                             نوبت گرمي شب هاي لوار نسل ماست
 
+ نوشته شده توسط دهواری در سه شنبه نهم بهمن 1386 و ساعت 9:41 بعد از ظهر |
اگر لذت ترك لذت بداني دگر شهوت نفس لذت نخواني -------------------------------------------------------------------------------- ۝ از سينه تنگم دل ديوانه گريزد ديوانه عجب نيست كه از خانه گريزد -------------------------------------------------------------------------------- ۝ عاشقي پيداست از زاري دل نيست بيماري چو بيماري دل -------------------------------------------------------------------------------- ۝ روزاحباب تو نوراني الي يوم الحساب روزاعداي تو ظلماني الي يوم القيام -------------------------------------------------------------------------------- ۝ ديوانه كرد آرزوي وصل او مرا از سر برون نمي‌رود اين آرزو مر -------------------------------------------------------------------------------- ۝ گفتمش نقاش را نقشي بكش از زندگي با قلم نقش حبابي بر لب دريا كشيد -------------------------------------------------------------------------------- ۝ آنكةعاشقانةخنديدخندهاي منودزديد پشت پلك مهربوني خواب يك توطئةميديد -------------------------------------------------------------------------------- ۝ توراميبينم وميلم زيادت ميشود هردم توراميبينم ودردم زيادت ميشود دردم -------------------------------------------------------------------------------- ۝ هركسي هم نفسم شددست آخرقفسم شد منه ساده بخيالم كه همه كاروكسم شد -------------------------------------------------------------------------------- ۝ نيازارم ز خود هرگز دلي را كه مي ترسم در آن جاي تو باشد -------------------------------------------------------------------------------- ۝ گر بي خبر آمديم به كوي تو، دور نيست فرصت نيافتيم كه خود را خبر كنيم -------------------------------------------------------------------------------- ۝ گرچه میدانم نمي‌آيد،ولي هردم از شوق سوي درمي‌آيم و هرسو،نگاهي میکنم -------------------------------------------------------------------------------- ۝ از سوز محبت چه خبر اهل هوس را اين اتش عشق است نسوزد همه كس را -------------------------------------------------------------------------------- ۝ آورم پيش تو از شوق پيام دگران گويمت تا سخن خويش به نام دگران -------------------------------------------------------------------------------- ۝ من بخال لبت اي دوست گرفتار شدم چشم بيمار تو را ديدم و بيمار شدم -------------------------------------------------------------------------------- ۝ گاه گاهي به من ازمهر پيامي بفرست فارغ ازحال خود و جان و جهانم مگذار -------------------------------------------------------------------------------- ۝ غمي خواهم كه غمخوارم تو باشي دلي خواهم كه دل آزارم تو باشي -------------------------------------------------------------------------------- ۝ گر نرخ بوسه را لب جانان به جان كند حاشا كه مشتري سر مويي زيان كند -------------------------------------------------------------------------------- ۝ گر هيچ مرا در دل تو جاست بگو گر هست بگو نيست بگو راست بگو -------------------------------------------------------------------------------- ۝ صبر در جور و جفاي تو غلط بود غلط تكيه بر عهد و وفاي تو غلط بود غلط -------------------------------------------------------------------------------- ۝ گرچه هرلحظه زبيداد تو خونين جگرم هم بجان توكه ازجان بتو مشتاق ترم -------------------------------------------------------------------------------- ۝ غير از غم عشق تو ندارم , غم ديگر شادم كه جز اين نيست مرا همدم ديگر -------------------------------------------------------------------------------- ۝ دل كه آشفته روي تو نباشد دل نيست آنكه ديوانه خال تو نشد عاقل نيست -------------------------------------------------------------------------------- ۝ زدرد عشق توبا كس حكايتي كه نكردم چرا جفاي تو كم شد؟شكايتي كه نكردم -------------------------------------------------------------------------------- ۝ تو كيستي،كه اينگونه،بي تو بي تابم؟ شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم -------------------------------------------------------------------------------- ۝ بشنو از ني چون شكايت ميكند از جداييها حكايت ميكند
+ نوشته شده توسط دهواری در سه شنبه نهم بهمن 1386 و ساعت 10:33 قبل از ظهر |

اخرين لحظه ديدار

در اخرين لحظه ديدار به
چشمانت نگاه كردم و
گفتم بدان اسمان قلبم
با تو يا بي تو بهاريست
همان لبخندي كه توان را
از من مي ربود بر لبانت
زينت بست.
و به ارامي از من  فاصله
گرفتي بي هيچ كلامي.
من خاموش به تو نگاه می كردم
و در دل با خود مي گفتم :اي كاش اين قامت
نحيف لحظه اي فقط لحظه اي  مي انديشيد كه
اسمان بهاري يعني ابر
باران رعد وبرق و طوفان
ناگهاني
و اين جمله ،جمله اي
بود بدتر از هر خواهش
براي ماندن و تمنايي
بود براي با او بودن.

+ نوشته شده توسط دهواری در دوشنبه هشتم بهمن 1386 و ساعت 10:24 قبل از ظهر |


Powered By
BLOGFA.COM






Powered by WebGozar


Javascripts


Google


در کل اینترنت
در این سایت

بهترین کدهای جاوااسکریپت

بهترين كدهاي جاوا اسكريپت

Powered by webloger ◄┤

*
*
*
*
*
*
*

كدهای جاوا وبلاگ

قالب وبلاگ

free counters

:::●┼┼ اگه دوست داری توی وبلاگت چت روم داشته باشی کلیک کن اینجا┼┼●:::


Get your own Chat Box! Go Large!

:::●┼┼ اگه دوست داری توی آسپیچ سراوان┼┼●:::