گذر هرگز نكن از كوي زندان *** دو چشمت را نيفكن سوي زندان
اگر مشك و گل و عنبر برويد *** معطر مي نگردد بوي زندان
اگر آبش بود از چاه زمزم *** ننوشي قطره اي از جوي زندان
شبش دلگير و روز اش چون شب او *** همين است اي برادر خوي زندان
اگر مرغي شدي در آسمانها *** گذر هرگز نكن از روي زندان
به ديوار بلندش بنگري نيك *** شوي ديوانه از جادوي زندان
اگر چون شير بز باشي دلاور *** پس از چندي شوي بانوي زندان
دو بازويت اگر باشد تنومند*** ندارد قدرت ، بازوي زندان
روان و فكرت آرامش ندارد *** مكن هرگز تو آرزوي زندان
به چشمانت نيايد خواب هرگز *** ز جيغ و داد و هاي و هوي زندان
نهار و شام تو هرگز نباشد *** به جز كشك و آش و كدوي زندان
برنج با ماست خور جان برادر *** همين است غذاي نيكوي زندان
روماتيسم و آپانتیس و عفونت *** بود صدها مرض، كادوي زندان
اگر مردي ، ز درد و رنج و آلام *** مكن مصرف ولي داروي زندان
اگر چركي نشيند بر سر و تن *** مشوي با صابون و شامپوي زندان
به قول يوسف آن پيغمبر پاك *** كه قبر زندگان است كوي زندان
وكيل آباد اگر مسكن گزيدي *** مخر منزل تو در پهلوي زندان
الا اي خير شاهي از چه نالي *** مبر بيشتر از اين آبروي زندان
صبور و پر انرژي باش دائم *** كه فائق گردي بر نيروي زندان
اگر بهر خدا و دين رفتي *** بكن صبر و مشو عدوي زندان
كه زندان هست دانشگاه يوسف *** بشو اينك تو دانشجوي زندان
براي مرد مؤمن افتخار است *** اگر همواره ماند توي زندان
برای آزادی همه زندانیان بی گناه اهل سنت دعا کنید...
خداوند همه علمای نیک ما را حفظ بفرماید. آمین
الله تعالی آن کسانی را که فردی را به ناحق به قتل میرسانند مورد غضب و لعنت قرار دادهو جهنمی است و باز جرم قتل انسانهای خاص و عالم سنگینتر است و گناهی است که انسان نمیتواند از کنار آن به راحتی بگذرد ---------------------------------------------------------------------------- مولانا عبدالحمید امام جمعه محترم اهلسنت زاهدان در بخش اول خطبه های این هفته به بیان شناعت وقبح گناه غیبت کردن پرداخت و سخنانش را با تلاوت این آیه آغازکرد: « و لاتجسسوا و لا یغتب بعضکم بعضاً أیحب أحدکم أن یأکل لحم أخیه میتاً فکرهتموه» و در ادامه فرمود: قرآن عظیم الشان کتابی جاودان است که برای اصلاح و تزکیه انسانها نازل شده است کتابی که عمل به فرامینش انسان را به مقامی بالاتر از مقام ملائکه میرساند.و در واقع قرآن کریم مهمترین عاملی است که الله تعالی برای تحریک وتشویق انسان به اعمال صالحه مرحمت فرموده است. قرآن از انسان یک انسان تاریخی می سازد به طوری که هر کس به قرآن عمل کند جاودانه وتاریخی می شود در دنیا خیلی از چیزها تاریخی هستند مانند بنای تاریخی آثار تاریخی و.. که از ارزش خاصی برخور دارند اما با ارزش ترین چیز تاریخی همان انسانی است که توسط قرآن کریم تربیت می شود انسانی تاریخی می گردد. قرآن انسان را پاک می سازد و او را از هر گناه و معصیتی که مغایر با مقام و مرتبه اش است و از هر وسوسه ای که نفس و شیطان به سوی آن فرا می خواند منع میفرماید. یکی از این گناهان خطرناک که متاسفانه امروزه به عنوان سرگرمی مجالس ما قرار گرفته، غیبت است که قرآن عظیم الشان به شدت از آن منع کرده و دستور داده است:« و لاتجسّسوا»، در پی عیوب یکدیگر نباشید بلکه نسبت به عیوب خودتان بینا باشید و در فکر اصلاح آنها برآیید. قرآن کریم به این طریق ما را از افتادن در مقدمات غیبت بر حذر میدارد. قرآن کریم در ادامه مستقیما از غیبت منع کرده میفرماید:«ولا یغتب بعضکم بعضا أیحب أحدکم أن یأکل لحم أخیه میتاً فکرهتموه» از همدیگر غیبت نکنید آیا کسی از شما دوست دارد گوشت برادر مرده اش را بخورد؟! اینجا غیبت به خوردن گوشت زنده تشبیه داده نشده است زیرا نفرت بیشتر از گوشت مرده انسان برای همه واضح و مشهود است انسان وقتی میمیرد حتی نزدیکان هم حاضر نیستند به او دست بزنند چه برسد به خوردن گوشت او که عملی بسیار ناپسند و تنفر برانگیز است، لذا این اشاره به شناعت و قبیح بودن غیبت است. در حدیث نیز آمده که{الغیبة أشد من الزنا} غیبت از زنا نیز بدتر است همانطور که از طریق زنا فساد و فحشا و بی بند و باری در جامعه رواج پیدا میکند، غیبت هم همینطور است بلکه بدتر از آن است، زیرا کسی که زنا کرده شاید با توبه معاف شود اما غیبت حق الناس است. روزی یکی از همسران پیامبر صلیاللهعلیهوسلم در محضر ایشان یادی از یکی از همسران رسول الله صلیاللهعلیهوسلم به میان آورد و با دست اشاره کرد که قد وی کوتاه است. آن حضرت صلیاللهعلیهوسلم فرمود: تو کاری کردی که اگر بدبویی آن با دریاهای کل جهان مخلوط شود همه را متعفن و بد بو میگرداند. در روایت ابو داوود آمده که آنحضرت صلیاللهعلیهوسلم درشب معراج بر گروهی گذر کردند که ناخنهای فلزی دارند و گوشت چهره و سینه خود را با ناخن هایشان میکَنند. از ملائکه پرسید که اینها چه کسانی هستند؟ گفته شد که اینها کسانیاند که غیبت کردهاند. مولانا عبدالحمید در تعریف غیبت گفت: عیب مسلمان را پشت سر او ذکر کردن این غیبت است عده ای میگویند این عیب در آن شخص وجود دارد وما این حرف را جلوی او نیز می گوییم این تصور بسیار اشتباهی است واین خود به معنای غیبت است که عیب موجود در کسی را پشت سرش باز گو کردن ودر صورتی که این عیب در وی نباشد تهمت و بهتان نام دارد که در قرآن و حدیث به شدت از آن منع شده است و اگر به قصد ضرر رسانی باشد تجسس و سخن چینی محسوب میشود که این از غیبت خطرناکتر است. اسلام دستور میدهد که نسبت به عیوب خودت بینا باش و در فکر اصلاح آنها باش. ایشان در ادامه افزودند: البته در بعضی موارد غیبت جایز است. یکی اینکه به قصد اصلاح بازگویی عیبهای پسر نزد پدر یا شاگرد نزد استاد و یا هر مربی و مصلحی که بتواند اصلاح بکند،جایز است. دوم اینکه کسی که مظلوم واقع شده در نزد قاضی عیب شخصی ظالم را ذکر کند غیبت نخواهد بود. همچنین شخصی را از ارتباط با فردی که انسان صالح و خوبی نیست منع کردن و بعضی عیوب او را ذکر کردن نیز غیبت محسوب نمیشود. شیخ الاسلام در پایان بخش اول سخنانش فرمود: لذا باید همه ما از این گناه توبه کنیم و از کسانی که غیبت آنها را کردهایم معافی بطلبیم. خطیب مسجد مکی زاهدان در بخش دوم خطبه های جمعه به حادثه جانگداز ترور مولانا شیخ علی دهواری اشاره کرده گفت: در هفته گذشته حادثه بسیار تلخ و ناگوار ترور ناجوانمردانه مولانا شیخ علی دهواری اتفاق افتاد این حادثه هنگامی رخ داد که ایشان بعد از نماز مغرب به سوی منزل روانه شده بود در آن هنکام مورد سوء قصد قرار گرفته و جان به جان آفرین تسلیم می کند. به گفته مولانا عبد الحمید این واقعه از دو جهت تکان دهنده وجانکاه بود: اولاًَ از این لحاظ که ایشان یک عالم دینی بود رفتن او برای جامعه ما ضایعه سنگینی است و جبران اینگونه مصایب بسیار مشکل است. دوم اینکه این اتفاق در این موقعیت توسط افرادی سنگدل وقسی القلب آنهم در مسیر مسجد رخ داد. لذا ما با شدت تمام این حادثه را محکوم میکنیم. امام جمعه اهل سنت در تقبیح قتل انسان فرمود: الله تعالی آن کسانی را که فردی را به ناحق به قتل میرسانند مورد غضب و لعنت قرار دادهو جهنمی است و باز جرم قتل انسانهای خاص و عالم سنگینتر است و گناهی است که انسان نمیتواند از کنار آن به راحتی بگذرد ایشان در پایان از مسئولین امنیتی و قضایی کشور خواست این حادثه را ریشه یابی کرده و جنایتکاران را به مجازات برسانند تا دو باره چنین اتفاقی رخ ندهد. جا دارد بنده به کسانی که در این حادثه داغ دیدهاند مخصوصاً خانواده این شهید و شاگردان و مردم سراوان تسلیت عرض کرده و برای این شهید از الله تعالی رفع درجات مسألت نمایم. 
اشاره: از آنجایی که فراگیری زبان عربی برای اهل علم مخصوصاً کسانی که به فراگیری علوم دینی مشغول هستند جزو ضروریات میباشد، در مدارس دینی در این زمینه فعالیتهای شایانی صورت میگیرد که از جمله این فعالیتها میتوان به برپایی جلساتی تحت عنوان"النادی العربی" در بعضی از مدارس اشاره کرد. " النادی العربی" برای اولین بار در دارالعلوم زاهدان برگزار شد. پایهگزار و بانی این برنامه، مولانا مفتی محمد قاسم قاسمی یکی از اساتید حدیث دارالعلوم زاهدان بود که با وجود برخی مشکلات به این مهم همت گماشته و در هر چه بهتر برگزاری و پیشرفت آن از هیچ کوششی فروگذار نفرمود تا اینکه بعد از مدت کوتاهی، در نتیجه اخلاص، پشتکار و همت وی، " النادی العربی" در بین طلاب جای خودش را باز کرد و مشتاقان فراگیری زبان عربی را به سوی خود جذب نمود. واکنون حدود بیست سال از تاسیس آن میگذرد. "النادی العربی" گامی بسیار مؤثر و مفید جهت فراگیری زبان عربی میباشد که طلاب میتوانندبا شرکت درآن در زمینه سخنرانی و نوشتاربه زبان عربی تا حد قابل کلاحظهای رشد نمایند، که الحمدلله تاکنون ثمرات قابل توجهی از این جلسه به جامعه اسلامی تحویل داده شده است. ضمناً این جلسه در حال حاضر در برخی از مدارس دینی اهلسنت استان سیستان وبلوچستان نیز، برگزار میشود که هر کدام از مدارس مطابق روشها و ابتکارات خود، مشغول آموزش زبان عربی میباشند. از ابتدای تأسیس "النادی العربی"، همه ساله مراسمی به عنوان "افتتاحیه النادی العربی" در دارالعلوم زاهدان برگزار میشود که در این مراسم اساتید و طلاب برخی مدارس دینی شرکت میکنند. امسال( سال تحصیلی88-87) نیز جلسه افتتاحیه"النادی العربی" شب پنجشنبه 23آبان 87 بعد از نماز عشا در مسجد مکی زاهدان برگزار شد. این مراسم با حضور حضرت شیخ الاسلام مولانا عبدالحمید مدیریت محترم دارالعلوم زاهدان، مولانا محمد قاسم قاسمی مؤسس النادی العربی و مسؤول دارالإفتاء دارالعلوم زاهدان، مفتی عبدالقادر عارفی نائب رئیس دارالإفتاء و جمعی از اساتید و طلاب برگزار شد. در این مراسم معنوی پس از تلاوت آیاتی از کلامالله مجید، یکی از طلاب حوزه، به نمایندگی از بقیه طلاب سخنرانیای را به زبان عربی ایراد نمود، چکیده سخنان وی که در مورد" شخصیت اسلامی" بود را میتوان اینطور خلاصه کرد که؛ یک شخصیت اسلامی باید در تمام میادین به صورت یکنواخت، اعلام حضور نماید و نباید خود را منحصر در عبادات فردی کند بلکه باید از کمالات والایی برخوردار بوده و در عرصههای مختلف اعم از سیاسی، اجتماعی، جهادی، دینی و مذهبی، حوزوی ودانشگاهی با اندیشهای والا و تفکری گسترده و عمیق به دور از نمادهای فرقهگرایی و ملیگرایی در خدمت جامعه و مشکلات مردم باشد. یک شخصیت اسلامی باید از دیگر شخصیتها متمایز بوده و شخصیت خود را حفظ کند نه اینکه مانند دیگران در جهت وزش باد حرکت کرده و در مراسم مذهبی با یک تفکر و در محافل سیاسی با ایده و تفکر دیگری ظاهر شود. بعد از سخنرانی این طلبه، گروه سرود"حماة الإسلام" سرودی حماسی را اجرا نمودند که باعث هر چه بیشتر رونق بخشیدن به جلسه شد. بعد از اجرای سرود مولانا محمد قاسم قاسمی سخنانی را به زبان عربی ایراد فرمود. ایشان در ابتدا از محضر شیخ الاسلام مولانا عبدالحمید و دیگر اساتید که در این جلسه شرکت کردند تشکر و قدردانی نموده، سپس به مشکلات کنونی عالم اسلام در سطح جهانی اشاره کرد و فرمود: جلسه افتتاحیه"النادی العربی" در حالی برگزار میشود که جهان اسلام با مشکلات عدیدهای در زمینههای مختلف سیاسی، اقتصادی، فکری، فرهنگی و..... دست و پنجه نرم میکند و در جانب دیگر روشنفکران و دعوتگران دینی دچار نوعی فتور و سستی شدهاند. مولانا محمد قاسم قاسمی در ادامه، حاضرین در جلسه را مخاطب قرار داده و فرمود: شما در عصری زنگی میکنید که نمیتوانید از قضایای جهان و مشکلات عالم اسلامی چشمپوشی کرده و آنها را نادیده بگیرید. امت اسلام در این زمان با گروهی از روشنفکران و دعوتگران مواجه است که دستپرورده غرب بوده و توسط غربیان شستشوی مغزی شدهاند و خواسته یا ناخواسته به مخالفت با مسلمانان و احکام دینی برخواستهاند. استاد حدیث دارالعلوم زاهدان مشکلات عالم اسلام مخصوصاً مشکلات اخیر و موجود را یادآور شده و آنان را زنگ خطری دانسته که باید باعث بیداری و زدودن پرده غفلت شوند. وی غفلت را به عنوان بدترین مرض از امراض باطنی عنوان کرده که این مرض مانع صعود فرد در زمینههای مختلف و دستیابی او به قلههای کمال و سعادت میشود. مدیر دارالإفتای دارالعلوم زاهدان یکی از خصوصیات انسان خوشبخت و بیدار را درس گرفتن از حوادث و جریانات موجود، عنوان کرد و برای تفهیم این مطلب واقعهای را به نقل از یکی از نوشتههای علامه ابوالحسن ندوی(رحمهالله) ایراد فرمود که آوردن آن در اینجا خالی از لطف نبوده بلکه درسهای بسیاری درآن نهفته است. خلاصه واقعه به این شرح است که؛ گروهی از جوانان عیاش و خوشگذران جلسه میخواری و شرابخواری را تشکیل داده بودند. در این جلسه یکی از جوانان که شراب بسیاری را نوشیده بود و کاملا از حالت طبیعی خارج شده بود، هذیان میگفت و جمع حاضر هر کدام، از او در مورد بعضی از رجال برجسته سیاسی گذشته سؤال میکردند که او در جواب همه آنها میگفت: فلانی شاگرد من بوده و از این قبیل چرندیات را در جواب سؤال کنندگان به زبان میآورد. در همین لحظه یکی از افراد حاضر در جلسه سؤالی را مطرح کرد و گفت: نظرت در مورد محمد- صلیاللهعلیهوسلم- چیست؟ در این لحظه جوان مست و بیهوش مانند اینکه او را برق گرفته باشد بلافاصله به خود آمد و در نهایت خشم و غضب شروع به بد و بیراه گفتن به شخص سائل کرد که تو با چه جرأتی دست به این جسارت زدی و نام پاک محمد- صلیاللهعلیهوسلم – را در این مجلس پست و پلید آوردی؟!. نزدیک بود بطری شرابی را که در دست داشت به سر او بکوبد که اطرافیانش او را آرام کردند. مؤسس "النادی العربی" در ادامه طلاب را مخاطب کرده و فرمود: همانطور که صحابه کرام رضیاللهعنهم و خلفای راشدین آرزوی رسول مکرم اسلام - صلیاللهعلیهوسلم- بودند و آنان در پیشبرد دین از هیچ کوششی دریغ نورزیدند و بعد از آنها تابعین و تبع تابعین و دیگر رجال دینی و مجددان فکری در هر عصر و زمانی کشتی اسلام را که در معرض طوفانهای سهمگین قرار داشت به ساحل نجات رساندند، شما طلاب نیز، آرزوی پدر و مادر و سلف صالح هستید و تمام خوشبینی و دلخوشی مردم بر روی شما است که در این دوران که مشکلات و خواستههای عالم اسلام از هز زمان دیگری بیشتر است، تلاش کنید تا جامعه بشری را از تفرق و حیرانی نجات دهید. و باعث خنکی چشمان بانی این مدرسه- مولانا عبدالعزیز(رحمهالله)- و اساتید خود قرار بگیرید. سردبیر مجله گرانسنگ ندای اسلام در پایان به راههای رسیدن به کمالات و متصف شدن به صفات مجددین و مصلحین اشاره کرده و شش مورد از آنها را فقط به طور تیتروار ذکر فرمود که آن شش مورد عبارتند از: 1-اصلاح نیت 2- تفکر و اندیشه 3- دارا بودن همت بلند و قوی که مشکلات و مصائب مانع طی طریق سعادت نشود 4- برنامهریزی دقیق و استفاده از تفکر، اندیشه و تجربیات دیگران در این زمینه 5- جدیت و استقامت در این راه 6- دعا و تضرع و از خداوند صلاح و سعادت را طلب نمودن. پایانبخش سخنان مولانا محمد قاسم قاسمی - حفظه الله- قطعه شعری از امام شافعی- رحمه الله- بود که امام شافعی در مورد دعا و اهمیت آن میفرمایند: أتهزء بالدعاء و تزدریه و ما تدري بما صنع الدعاء سهام اللیل لاتخطئ و لکن لها أمد و للأمد إنقضاء تو دعا را چیز کمی دانسته و آن را حقیر میشماری، و نمیدانی که دعا چه کارهایی میکند. تیرهای شب هرگز خطا نمیروند اما، برای آنها مدت معینی است و هر مدتی، پایانی دارد. 
