1- اخلاص نيت برای خداوند عزوجل و شناختن والايي قدر قرآن و حفظ آن و بزرگی نزديکان قرآن و دانستن آداب حفظ و نگهداری از آن.
2- داشتن عزمی راسخ و انگيزه ای قوی! مشخص نمودن هدف که همان به پايان رسانيدن کامل حفظ کتاب خداوند تبارک و تعالی می باشد.
3- در رسيدن به نتيجه عجله نکنيد، زيرا کسی که به يکباره آن را بخواهد به يکباره نيز از دست می دهد.
4- داشتن برنامه ی مناسب روزانه برای حفظ، که از لحاظ مقدار و کيفيت آن را مشخص نموده باشيد. سعی کنيد به هيچ عنوان از برنامه تخطی ننماييد. می دانيد که حفظ کردن سخت نيست ولی مداومت برآن سعی بيشتری می خواهد. برای حفظ روزانه يک اندازه ی حداقلی را در نظر بگيريد.
5- زمان و مکان مناسبی را برای حفظ قرآن در نظر بگيريد. تا جاييکه می توانيد در آن مکان و زمان به حفظ بپردازيد.
6- يک جلد قرآن با چاپ معينی که دارای خطی زيبا و علامت های وقف و ابتدا و اقتصار مناسب باشد را انتخاب نماييد.
7- هرچه سريعتر شروع به حفظ کرده، و حتی درصورت دشوار بودن آن در ابتدا، از به تاخير انداختن آن خودداری نماييد. حفظ کردن مانند توانايي جسمانی است که در نتيجه ی تمرين کردن بهبود يافته و بيشتر می گردد و همچون ماهيچه های بدن است که در اثر فعاليت و تکرار قدرتمند می شوند.
8- آن مقدار از قرآن که حفظ نموده ايد را نزد يک عالم دينی صاحب عقيده و اخلاق نيکو تصحيح نموده وآن را با قرائتی همرا با تجويد صحيح ازبربخوانيد. سعی کنيد از نوارهای قرآن کريم و ديگر وسائل صوتی بهره بگيريد. در ادامه کم کم دل مشغولی در مورد رعايت تجويد و آهنگ قرائت و بيان ريزه کاری های حرکات آن را ترک نماييد؛ چون ادامه ی اين حالت شما را از حفظ دور کرده و خشوع تان را از ميان می برد. چنانکه گفته اند: وقتی پای رعايت اعراب به ميان آيد خشوع از ميان می رود. اين بدان معنا نيست که رعايت تجويد و آهنگ نيکو را بطور کلی رها نماييد، چراکه قرائت قرآن دارای خصوصيات ويژه ی خود می باشد که از زبان قاريان برگرفته می شود و تجويد و لحن خوش به زيبايی قرائت می افزايند. اين دو (تجويد و لحن خوش) از روش های تثبيت و ماندگاری محفوظات و نيز انديشيدن در آيات هستند البته در حالتی که تکلفی در کار نباشد. قرائت قرآن سنتی است که سينه به سينه نقل گشته و هرکس از شخصی ماقبل خويش آنرا آموخته است. چنان که حضرت زيد رضي الله عنه و ديگران فرموده اند: "فاقرأوه كما عُلّمتموه" يعنی: "آنرا به همان ترتيب که آموختيد قرائت نماييد."
ادامه مطلب




مولانا عبدالحمید امام جمعه اهل سنت زاهدان در خطبه های نماز جمعه این هفته گفت: با توجه به شرایط موجود و حساسیتهایی که نسبت به حوزه های علمیه و برگزاری عبادات اهل سنت وجود دارد، ما احساس می کنیم که عده ای در مملکت اسلامی، این فکر را دارند که اهل سنت خطری برای شیعه و نظام تلقی می کنند. من گزارشی را خوانده ام که در آن نوشته شده بود که اهل سنت خطر بالفعل نیستند، اما خطری بالقوه برای نظام جمهوری اسلامی محسوب می شوند.
مولانا عبدالحمید: روند توهین به صحابه و اولیای خدا زنگ خطری برای بشریت و موجب عذاب خداوند متعال است.